Someone’s work

“We could be like two strings beating, speaking in sympathy. What would we do without you” Kate Bush /Love and Anger

Gebeurt het ooit, het overcome? ‘Het is óp me gevallen’ of ‘ik zat er lekker in’. In Japan worden verhalen over putten verteld. In India deed ze mij de uitspraak nadat ze uit een leegstaand huis kwam – ‘ik heb de duivel gezien’. Er gingen een paar mee. En daarna niet meer. Ik zag in de Piushaven het groepje ganzen grazen in opstelling. Het was rond 11 uur in de ochtend. Ze eten gras. De gans vlakbij mij, ik keek even goed, hij pakte het oud verkreukeld boomblad op, en legde het naast zijn rechterpoot! Om vervolgens weer gras te kunnen eten.

U moet sokken aan in uw slippers! De Aziatische mannen tegen wie ik het zeg lachen er een beetje om. Alsof ze juist ja, en we kijken naar zijn voet. Hij rookt gewoon even een sigaret in het bos. Toen ik zag dat hij sokken aan had in zijn slippers schaamde ik me. Hij zat alleen maar binnen. Niemand van ons kon een kapper gebruiken. Een enorme cacatou die opvallend zwaar was ondersteunde de kamer waar hij wekelijks op visite kwam. Een kapper is een vak. Anders dan sommige oude mensen konden wij het echt niet gebruiken. Ik keek wel naar hen, en herinner me nu ook nog sommige gezichten, capuchon op, capuchon af. Voor een kapper rinkelt het belletje bij de deur, zitten de andere mensen in de stoel, onder de kap.

Ik denk dat hij de auto heeft geparkeerd en op deze plek in de natuur een sigaretje rookt. Er zijn lelies op het water. Wanneer ik kikkers hoor, vraag ik me af, in Suriname denken ze dan; hoeveel kikkers zijn er die we horen waarvandaan? Ik heb gewoon een elastiekje en haal informatie uit een Westerse tv- serie om zogenaamd ook iets te voelen. De bonobo, de bonobo die een staat lijkt te hebben van een afgelegde weg.

“Don’t ever think you can’t change the past and the future” Kate Bush en ronde perspectieven die mogelijk maken te helen. Waar het natuurlijke, van ons natuurlijke roert, en we denken dat we minder zijn. Minderwaardigheidscomplex is an ILLness zegt Thcich Nhat Hahn. Een wildvreemde zwarte man in een Italiaans hotel vroeg mij wat er scheelde met mijn Gestallt. Ik denk nog weleens aan hem. Hij vertelde me van verloop en afzondering bij ziekte. Kate Bush zingt dat; hé ik moet je iets vertellen, ik vertel je iets; ga er vandoor met de liefde en de anger, ervandoor met een klein stukje hoop wat ons samen bind, wij hebben meer. Ga ervandoor met dit en dit, wij zijn uniek. We bouwen een huis voor de toekomst samen. (En wat zouden we doen zonder jou?) Mijn leven is voor mij een bouwpakket, en ik kan daarvoor ‘naar Suriname gaan’ zonder er ooit te zijn geweest.