Categorie: Uncategorized

Missed a moment in the search for my surroundings where my tongue was kept busy and didn’t form the word, since it surroundings were so meek compared to the thing that kept me busy. Which was nothing, nothing at all one could judge. But then i was also almost in tears, and the last time that happened was not so long ago, and then they came. And the surroundings changed while I was walking, still I thought it’s been some time I’ve been here, something kept me busy and took my solitude. It – took the shape of my surroundings – shadows of trees over which i was walking – while on the side the rows of large trees in sunlight and it’s pebbled path. What the earth blew to me were that there’s no real distinction saying to nature, it’s in his nature, I mean, distinction is it’s nature for the blue of the horizon caught by my eyes in search for my surroundings in my blue light that took my solitude. I have been taught to distinguish a plant from a tree, both leaves and flowers follow single leaves to connect where the branche begins. But distinctiveness is in it’s nature. Some would be higher up than others, but this would disappear when you think the plant feeds itself with the sunlight.

Because my trouble had no real distinctions and it bothered me that it could somehow be in a dangerous equilibrium, still taking my solitude. Of which i can only be resentful – supposed necessary. How mean to ask ‘what do they say’ better is to question; ‘do you hear anything at all?’ and then; ‘describe your delusion.’

Having no real distinctions is what obtains in the soul. We always lose something when we search for it in language.

Virginia Woolf: “Beyond the difficulty of communicating oneself, there is the supreme difficulty of being oneself. The soul, or life within us, by no means agrees with the life outside us. If one has the courage to ask her what she thinks, she is always saying the very opposite to what other people say.” seen M.P.

This shines a different light upon the living look in society. Whereas i’m mainly suggesting the self and the self in a certain situation upon which sometimes that societal look lacks because of a mutual dependency. To what i’m thinking it’s not just eaten and be eaten. Some people would believe you can only be eaten when you’re defeated, others believe that’s the reason. With psychosis people claim a major importance on what happens in the inside world and in the outside world. However this supposed control i think only puts under custody in relation to what other people can suddenly say to gain control. What should not be the point.

He stands real close to the window like a statue. Wearing a t-shirt and his arms loosely next to his torso. His glasses almost reach the glass. I see him and i know that he can see me. Some dark winter a similar thing happened too. I was hot and excited then. These men appear to me as if in a movie. Which is pretty awesome because i’m nuts.

Ricky ran right right Russian ride
Ricky ran right right Russian ride

Rar rare Riz racked red redact
Rar rare Riz racked red redact

Rockoo Ruckoo rever rev rich roe

Ihin youhur let them do
never let them do
never let them do
ai I say fuck you
hi tears me too
believe in you
believe in you

I,i in it’s in I, why?
your cold, ay?
there’s no more a breeze…
…left in the midst of the night!…
Hanging with our beaks uptight
and our eyes on the side
– you see they know never what I mean –
I say, seriously…?

come to me, and come to me
for it is me quite unexpectedly
losing memory to sày, ‘hey’ is
that a smile? Adrift with a while.

En toen vonden ze dat – ik zei dat ik zou reiken – terwijl ik mijn hand uit stak in...
en hun opmerking opgemerkt werd.
@ je kunt er niks van zeggen.nl

Lekker extreem!!

One night… in….

Murray Head: One night in Bangkok

Alleen levenden graag.
Ooit gevraagd?
In de pik wereld?
En toen zei pik dus; doe je dit voor 2000 euro… in Afrika….
En toen zei pik dus; wat doe je het goed, jongen… maar zeg niet tegen je collega….
En toen zei het afval dus: op deze plek word ontzettend veel gerookt… om… in/op…. te stappen
En toen zei zij: ik stap wel in uw auto
Van epitaxis weet ik niks, het word me geshowed hoe een pik te likken waarop volgt… dat ie aan mij vraagt…. wat heb je daarnet uit de post gehaald….
Jij bent een afgelikte boterham en moet ving om je klit.
En toen zei het afval dus: ik trek grenzen
En toen zei ik tegen het afval: dit was/is van iemand meestal pik. Gek toch?

Ik ben ‘goed bezig’ hoor ik!
Waanzinnig… dus ik moet uitkijken. Zo hot in the seventies…. en de meesten zouden niet eens wéten wat het is. Het is in elk geval heel veelzijdig. En zitten de meesten niet in sociale relaties met hun gedachten. En bij sommigen vormen die dan een pistool. Een pis-tool. Zeker. (…) Dat dus niet.
Maar heel zeker zijn van je zaak. Jeetje. Het zit altijd anders in elkaar dan je denkt… wat psychoten word geleerd omdat de meesten tegenwoordig een pistool erbij pakken omdat ‘ze gek zijn’. (En ergens mee bezig zijn). Maar psychose is misschien anders dan schizofrenie… Omdat een psychose ‘en ergens mee bezig zijn (zoals het afval)… komt door de medicatie… en de medicatie dus onjuist is…of er geen psychose is… – En dat wil men/pik weten!- Want de misdadiger moet handelsbekwaam zijn. Ik weet een beetje een ding: iemand die zegt: ‘de stem zei toen dat ik iets moest doen’ (anders zwaait er wat)… dat sommige mensen tegen die stem beginnen te schreeuwen (en dat doen). Het is in beide gevallen ernstig dat slechts onbehoorlijk gedrag heel vlug heel veel commotie veroorzaakt waar iemand jaren aan vast zit. En iemand misschien niet durft te schreeuwen tegen een gedachte op straat. Wat is het probleem daarvan? En dat discriminatie zo normatief is dat we allemaal, en alleen dan weten wat discriminatie is. (De echte pik bevind zich bij de buren van het meisje op de laptop). https://www.youtube.com/watch?v=yvLn_qC7QAs&list=RDMM&index=9

Daarom; niet zo moeilijk doen
Groetjes, erfenisschuld toevoegen aan gaming

-& hoe weten jullie dit? –

Niet over praten

Ze gaan me neppen – van je website… – ‘Gaat het wel goed?’
En ik denk wel… aan oorlogsdoden.
We moeten risico blijven nemen om in te zien wie we zijn. Ik neem risico. Door naar buiten te treden en uit te trekken als vrouw. Daar moet je al bij uitkijken en naar het uitje uitkijken neem ik het kort. Er zijn altijd mannen en jongens om een vrouw voor mannen en jongens en die kinderen, de dochters hebben altijd mannen en jongens heel opvoederlijk, en voor mannen en jongens spannend op de meisjes. Het doen voor mannen – ‘zeg eens auto; trek je broek omlaag en maak een foto’. – is met andere woorden een ‘afgelikte boterham’ volgens iemand. En deze reageert voor mannen. Want deze bepalen of een vrouw of meisje naar bed gaat. ‘Zeg m… zullen we… Truus eens doen… die pa kent de pa van Joop.’ Of uhm… ‘jij hebt dit en dit al gedaan hè… toe eens….’, wat nou je hebt geen zin…. met hèm deed je het wel… die werkgever krijg je van mij hè dus je bekwaamheid weet je nog…. en jij kan…kan…. het zo goed…. met hem vinden omdat hij weet hoe groot je kut was en hij het merkte in de supermarkt of mensen zijn wang checkten op lippenstift. En hij mij jou dicht liet naaien. En ik wil nu alleen wat jij kan… en dat is… bliep bliep achter de kassa, één, twee, voor Johnny zometeen.’

Groetjes, let op de jongens. sire.nl

Angstzaaien

• ik ben hier bang voor
• ik kan er heel goed over praten en ik heb angst voor de angst.

Mannen houden elkaar het hoofd op
vrouwen mogen niet doen als mannen (zelfstandig zijn)
er zijn altijd mannen in het leven van een vrouw

Kon de met hel verstoorde grond, zo lichtblauw onder de gaten van de kapel op Maria’s kleed.

De geluiden in iedere bocht te herkennen als de zomer. Rond hoeveel lachende fonteinen zuchtte de grond?

Jonge meisjes’ vertier staat in het verlichte gelaat dat deinst in de zwaarte.

En dan loom het hoofd achterover werpen. De vingers laten vallen.

Morgen en morgen

Heel de morgen, morgen na morgen
sprak Táo, morgen na morgen
tegen de morgen wekte ze
haar handen, haar vingers, ’t gelaat.
Met de morgen, de hele morgen
lachte dáárzo, morgen en morgen
ver vooruit. Verte stuit.
Morgen over morgen her-bergt de spin
met de houten gasten zijdezachte zin.

Look! They fly over the city way below. Look at them fly way up high.

what must they think with all these metres shy, from mountains’ shelter who wear the clouds like scarfs dressed as rich people who say;

’ooh crispy today, nay?’ ‘Look at what Vicky’s doing… one day she’ll be a fine woman’.
‘No! Don’t sail front, I insist!’

’Hmm… when you’d had George over, he’d mentioned she fainted? The overcrowded room had its windows in the floor, you see what I mean?’

‘Aaah we’ll never know…’ and suddenly had a tiny mole.