Someone’s work

De bakker om 5 uur in de ochtend

Waar de lucht zuiver is, de stoelen warm en de wegen nat van de sneeuw. Blaas me over de bergen, en mijd de tunnels om hen te verblijden. Wat wij wijdden gaat u aan en mij. Waar ik een foccacia neem met olijf, haar drijf, het is raar, wat heeft sekse met feminisme te maken? Zij benadrukt een “sterkere” positie. Maar ten op zichte van wat? En voor wat? ‘Daar waar het mis is’ als in gewelddadige situaties of ook haar hoop dat transities “lukken”, en dat niet iedereen die dat wil zomaar antwoord krijgt.

Als kind verzamelde ik slakkenhuisjes, hele kleine en soms torentjes. De winkels hadden neon alles neon, zwempakken en luchtmatrassen. Op de pleinen vlogen de elastieken lichtdingetjes in de lucht en kinderen met lichtjeszolen.

Het bloem word uitgestrooid, voor het ene brood na het andere. Je denkt dan laat ik deze lallen binnen? Die dronken middelbare scholieren? Of laten zitten op het voetbalveld? Je denkt dan zij zitten in de auto. Met drugs? Met sekswerk? Contant geld. Lira’s met tonnen. Ik sta bij de snickers maar heb maar tijd om er eentje maar weg te leggen. Ik leer van Chinezen en van hem zo vroeg in de ochtend, met een petfles van wat en een broodje van iets. Als mijn collega’s komen en de toto’s over de toonbank vliegen denk ik, om 6 uur in de ochtend zo leeg en zo licht.