Someone’s work:

But to wonder for clouds of reason

In de tijd dat spoorwegen gebouwd werden in Amerika overwoog Emily Dickinson zich aan een boom vast te binden. Recent leeft een andere vrouw hoog in een bos om actie te voeren.
En de boeren met het jaren ’50 sentiment: “Geen boeren geen Brinta” hebben misschien ook geen zin in oorlog. Het bord ging gepaard met of geruite theedoeken of een boerensjaal. Zo’n rode met wit design. En ik sprak een vrouw die wel taarten verkoopt. 1,75 eerst, nu 2,20 per stuk.

When the sounds of summer reach over the canal on the right,
And the water ripples with every finger or toe,
My feet are firm to hid the ground,
And leave my thoughts on every show.

“Then Demeter makes sure that the piglets come within just trees,
And that they may get pristine old;
Come, come, find by find, and take us afresh
Till the mud flourishes our faces.”

“No, no let us take in the harvest now, for tomorrow shouts,
And we cannot do whatever;
Besides, our mouths disgrace gravity from now
And the skies are halfpast clever.”

“Well well, a waste to cessation till the light fades away,
And then touch each rosy cheek.”
The little ones leaped & shouted & looked
And all that was in the ground-full of clay.

Na William Blake – Nurse’s song

Het midden

Asperges met ham, gekookt ei, peterselie aardappelen en boter. Water en water en je tilt de tunnel op, en de machine. Ik heb wat servies naar de ruilwinkel gebracht. Bij de bushalte langs die vreselijke weg – er vliegt een school vogels over- een zwarte mevrouw met haar haren in een doek eet wat, staand naar de zon kijkend. Twee vrouwen met burka zitten op het bankje met een rollende tas. Moeten we zitten? Het is te koud om te zitten, de tegels zijn koud. Het is te druk om te zitten, Opzij. En dat zouden wij allemaal doen. Net als gemiddeld minder verdienen. Lachgas gaat heel snel, het duurt hoogstens enkele seconden. Heel snel zie je dan dat gedachtes wazig zijn. Ze zeggen ook dat als je dromen opschrijft dat je ze dan beter onthoud.

Tussen twee gangen door

Verplaatst het hele gezelschap naar onder het tafelblad. Ze zoeken de randen op onder het tafelkleed. Anderen pakken de poten. Ze staan allen helemaal rechtop. Het inademen van lange haren, korte haren en grijze wenkbrauwen gaat gepaard met gegiechel en sommige vrije handen. De lange gekleurde jurken en wijduitlopende maar strakke pantalons niemand heeft schoenen aan. Ze lopen de trap af. Sommige kinderen liggen op de tafel en zien overal de sterren. Ze weten ook naar waarnaar ze lopen. Naar Napels of naar Rome. Dan komen ze in een kamer waar de tafel tegen één muur moet staan. Daardoor zit een gedeelte op ieders schoot. De kinderen spelen cowboytje en indiaantje wiens geheimen ergens in zitten.