Arrêt! Son teint

Mais

In een huurauto met zes ramen en vier en een halve deur flitsen we als een zilverkleurig stipje, degeen die op ons neerkijkt en de radio spreekt: ‘mais, mais, maz’. Jaaa! 1+1 is altijd meer! En ik kijk naar een koppel en het zegt; je kijkt verkeerd. Zijn haren staan rechtomhoog alsof hij een of andere shock heeft gehad en haar haren zijn keurig gekapt en geverfd. Ze zijn geen klap ouder geworden. Ze moeten wèg zeg ik en ik sluit de muizen onder een klem. Heel veel kikkers voor een paar weken, één slang en één gekko en een aap.

In de dierentuin om 2 uur ‘smiddags liep Miepje met haar strik onder het poortje door
Gevormd door honderd overhellende struiken en wat gaas. Met haar en al nam de aap
het in zijn linkerhand. Expres. Ik dacht nog ik had gewoon niet weg moeten gaan,
de telefoon laten gaan, méér willen door mijn deur en ik deed het gewoon uit gewenning.
Met een paar stappen op de betegelde vloer. Plaatsvervangende schaamte zo gewoon
eet hij mijn jam in mijn kast met zijn handje, zo ook de chips uit de zak. Wat doe ik eigenlijk?

Ik zei door de gang; ik ben van de Black Lives Matter,
Mijn vriend zei: ‘All lives matter’
En ik zei: ‘precisely therefor Black Lives Matter’
En ik ben nog steeds blij dat ik dat zei. En dat hij dat zei.

Of ik wel iets kan doen, even, zeg maar het was om kwart voor zeven… Precies. Zwarte mensen ruiken eigenlijk vrijwel altijd lekker. Hun huid echt letterlijk. Verjaard goed. Alleen de ogen heb ik soms of geel of rood gezien, misschien vaker dan bij witte mensen. In de zon verkopen de jongens zonnebrillen en gekleurde mannetjes van ballonnen gevuld met bloem. Sommigen lopen met een koelbox. Ze dragen broek, shirt en zonnebril. Ze drinken niet, ze roken niet of een beetje. Ze zitten op muurtjes langs trappen en ze praten weinig. Ik kreeg zo’n mannetje en ik kreeg een zonnebril.

Mannen zeggen me: ‘goed bezig!’ en dan ga ik maar door ofzo. Ik denk dat ze bovenstaande foto ook erg interessant vinden. Of ze breken dan met hun zonnepanelen om forever opmerkingen te kunnen maken over mijn muts. Ja ja ik specificeer méér zwarte mannen, meer zwarte mannen. ‘Als ze klein zijn zien ze er nog zo schattig uit’ zei mijn moeder tegen mij. ‘Het is niet waar! Zoveel onterechte zwarte doden in gevangenis’!