Lege ruimtes
Het kan zowel onder als boven, die rand. Om mee te beginnen gaat die er wel zijn. Vroeger noemden we het luchtbellenweer, alsof de aarde omsloten was in een bel waarvan we de beperking konden voelen.
Er zijn mensen die denken dat ook de natuur ontworpen is. Een bepaalde meetfrequentie heeft. Wanneer ik dat ook denk, laat ik de schoonheid grotendeels achterwege. Het dwingende kan akelig zijn. Het hondje duikt telkens prikkelplanten in. Van die donkergroene hulst-achtige struiken. Ik denk na over mijn oorsprong anders dan Piaget, die meent alles aangeleerd te worden in een samenwerking tussen opvoeding en omgeving. Hij zou zeggen dat je het de hond kan afleren. Maar hoe weet ik wat mijn omgeving is? Veel vrouwennamen hebben bloemennamen, anderen zijn opzichzelfstaand. Maar dat bedoel ik niet helemaal…
Het dwingende van genen zoals totale familie’s ‘het aardigheidsgen’ kunnen hebben, waarom denken we daaraan? Engelsen zijn toch alleraardigst? Ik stond altijd verbaasd hoeveel rijst die kleine Chinezen eten. Maar hun dag is lang. We houden allemaal van Tartagnan. En ik dacht zó veel, maar ik dacht toen echt niet dat… Het maakt wel uit wat we in ons uiterlijk leven doen (Murdoch).
Er is een voorstelling geweest die ik heb gezien Mama Dada (2025) over Elsa von Freytag-Loringhoven en onder andere de pisbak. Zij hoort in de kunst omdat alleen een kunstenaar op die manier groots kan omarmen.
Wees gevreesd -Body Sweats (Elsa von Freytag-Loringhoven)
Maar het is twijfelachtig….
Het maakt dat ik denk dat ik iets verkeerd doe…
Mijn Zoete Ogenblikken 
Plaats een reactie