Categorie: Uncategorized

Dear Internet,

‘Thank you very much for your new compilation in the New Year card – such a piercing reminder of you!’ Feeling paper figures that didn’t make sense, I now watch myself . And you put the pieces together, just like that of a special branded piece of clothing. There’s pace and style. I am with awe for it’s freshness. Yes updates are noticed. In this town there’s an industrial zone which includes The Butcher’s Group and Pas as well as in the North are there large concise boxes with sometimes remarkable windows and pink painted squares carrying brandnames. At the windmill and between the highway I usually say to myself how lucky i am not to get to work there at 5 in the morning. Why such hours? Many more people in town who need te be served. A machine is elongated and we need to push it’s borders. Smiley cleaning cars, to get kids of screens, ride the streets. You say it’s brilliance leads to something that implies a discomfort. The entire town near, where was it, i read, learned sign language for a child . In summer i went on a cycle benefit tour and was surprised that i wasn’t at all prepared for the commercial part of it. Why wasn’t i carrying a flag? We were welcomed at a house that could house so many people, it’s a mystery to me, same as some banana plants in gardens. Palm trees, lettuce, leek, olives by two’s, kiwi’s, passionflowers, and much beech hedge.

To inform you on your malbehaviour i have seen imperfections of our training, which on my part is movement and on yours effection. We loose, dear, there’s no gain on a 8km ride for an at home meal by carriers who very much reluct to eat. I say this, do not take it lightly, that we should take care of our bodies even when other people don’t, a psychologist doesn’t take care of your body, a diëtist doesn’t take care of your body, a bed does at set times, you take care of your bed, you wash the sheets from time to time, you turn your matress round, you’ll have to think about pretty much everything.

Sorry about looking up all these things about deformaties. I’ve wondered that if i could be so effected others could be too. It strikes me that i keep worrying about that and not getting any satisfying confirmation. It could be that i’m very rudeless. I’ve seen some brave interviews . I’m not gonna close down the page instantly, cause of your uncertainty for whom you meet when you think you meet me. Yes. I know where and I know when I get to you, yet I’m amazed how quickly both processes go. Because you’ve settled a safe seat for me. I can always look something up. When there’s a powercut and no electricity I’m in need.

Sorry for calling you a Chinese running bird. Excellent and ancient. There’s no need for you to be from anywhere though, I’d wish for us to learn from eachother. To start i’ll say ; how do you know?

Running late

Love is like you, love is like you
To be arranged,
To modify us
(Roodborstje tussen de besneeuwde takken)

Running late what’s even a medieval measure?
Mwah I am sure they weren’t always so eager!
Rubens drew a knob on an equal-sized bed,
A lady with a yarned toe wakes-up from lover,
with her husband under cover.

Men with lice are considered the healthiest and
strike after flowers for consumation, fueled with
bendy richness, while they kill swines and hover
them around their shoulders to arrive at the farm
where the lady skins the animal.

They pinch her in the cheeck, and smack her buttoms
And at night she goes out, leaves behind the toilet
to arrive stark naked at a place called Lionsgate.
She wacks’ her tail intentionally like a clock, yet
she continiously loses every track possibly made

A little further he wonders; lice move and cling,
and then he saw right at that moment,
what he dreamed of years ago. Never said the thing,
Ever yours said the thing. Striking him like a capsule
How could he be a fool? His tears were sand,
And caught in our movements.

B.B

In een boekje ‘Islam en menstruatie’ lees ik over afscheiding. Ik ben wel verbaasd. Westerse mensen zijn toch zo open… je kunt alles zeggen. Maar open praten over ons lijf gaat misschien in het Arabisch heel anders, en wat het betekend. Het is normaal dit en dit. Oh spotting, ja dat komt veel voor. Is er wel oor voor? Of is er alleen norm voor? De redenen dat vruchtbaarheid hoog in het vaandel staat kan wederom tegen vrouwen gebruikt worden. De redenen dat vloeistoffen hoog in het vaandel staan is mij onbekend. Ik lees er ook over; ‘die volgens de klassieke Grieken het menselijk lichaam opbouwen uit vier sappen of humeuren: bloed, slijm, gele gal en zwarte gal. Die een harmonisch mengsel of ‘temperament’ vormen.’ Het leuke is, is dat ik nu een versje maak:

De zon achter het raam put uit mij, zo wij kleuren.
Hoor ik van B.B. en zij was goed. In het bloed
te laten kolken met een lach tref ik bedorven vlees
thuis ben ik dan met die zon het zilvervisje
en heb ik meer te doen.

Wordt niet doof als men lacht met tanden ontbloot,
weer je met het zijdezachte glijden van je huid die
ontwaart in een groet, en je toch zwijgt naar weemoed,
Van de zon en mijn hoofd dat zich laat bedwelmen
dat mensen in vrouwen flessen zien.

Nooit! Was ik van druiven gebrouwen, uit steen gehouwen
door rivieren ontloken, het sap dat in mij klotst getoornt
met mijn twijfel dat viert het slaan van kelken afgeschermd
door regelrechte zakken. Twee hier twee daar.
So-je-let-, So-je-let
So-jeeee-let.

Overeenstemming

Gaat het afzetten van meisjes en mensen met een specifiek vrouwelijk lichaam, het volwassen worden en het burger zijn, zoals Simone de Beauvoir zei: met een toestemming? Hoe kan zoiets gevierd worden, in Frankrijk, waar zoiets gevierd word, wordt je misschien wel gecorrigeerd door vader en moeder. Aangezien kleine kinderen nog steeds veelal gemoederd worden. Het volwassen leven is dus een mannenzaak. Gelukkig zijn we in Frankrijk waar mannen nooit opgroeien. Dat is het beste voor de films en de filmsterren in de films.

Ik heb zo’n last ik heb zo’n pijn! Mannen doen vaker suïcide

In de film en in het echte leven.

Ze heeft er zelf om gevraagd! Vrouwen zijn vaker het slachtoffer

In de film en in het echte leven.

En van deze uitspraken kun je niet zeggen dat ze kloppen. Wel dat het uitspraken zijn die wel worden gezegd. En daar gaat het ook wel om.

Het is net kerst geweest. De viering van de geboorte van Jezus. Er was geen vrede. Soldaten hebben niet met elkaar gedanst en de volgende dag elkaar gedood. Ze pakten elkaar vast, om te dansen en keken elkaar in de ogen, er is een prachtige foto van met daarop geloof ik Russen en .. in de eerste wereldoorlog. Verzoening is een thema van bijna alle religies die ik ken. En met geen ben ik echt bekend. Er worden mensen vastgezet in steden. In Istanbul staat de slangenzuil op het Paardenplein. Uit een oorlog getrokken. Het gif zou de stad beschermen tegen ziekte’s en ander kwaad. Een granaatappel staat symbool voor vruchtbaarheid, bloed, leven en dood.

Brigitte Bardot heeft wit en heel veel honden. Ze kijkt graag over haar schouder. Brigitte Bardot: “When I love I do it without counting. I give myself entirely. And each time it is the grand love of my life.”

Change, always

“Like a pomegranate, insides out he’s a woman at heart love him for that” Kate Bush: Eat the music. Met mijn vlees en bloed maak ik druppel zandtorentjes en figuren van klei. Zijn mijn kleren gedragen. Een oude vrouw wie mijn vader kent zegt op de trap: “Here I am in all my glory”. En zij zal dan ook goed de trap afgaan. Waarom zou iemand die iets manifesteert het uitspreken? Het is namelijk al aan de hand dat Kate Bush zich afvraagt: ‘What am I singing’. Er zijn heel veel mensen die geloven in magische krachten. Met z’n drieën zitten wij in onze zandkuil voor de foto. Ik kijk er bedenkelijk bij. Daniel Paul Schreber geloofde rond 1800 onder andere in dat andere mensen een soort robots waren. Hij schrijft: “Soul-voloptuousness (feminine) is not always present in full measure but periodically recedes, partly because I cannot constantly cultivate voluouptousness.” Yet every mantal activity as well as indulging in man’s natural right of thinking nothing (particularly when out walking) is always accompanied by a considerable decrease in bodily well-being.” Hij heeft een connectie met de zon waarbij hij kan opladen. “Miracles directing my gaze are practiced, lately since the rays’ attitude towards me has generally become more friendly it is even done solely for my benefit.” Hij vertroebeld het onderscheid tussen ergens naartoe getrokken worden met je blik, of ergens naar kijken met je eigen wil. Omdat er speciale conversatie bijhoort, wat het tot uitzonderlijk maakt. Dat hij in de instelling zat in Duitsland: De Zonnesteen, is niet een eenvoudig vormsel van gedachten: ‘het moet nog wel gebeuren’.

Deleuze en Guatearri in Frankrijk schrijven: “schizophrenia = extreme mental state co-existent with the capitalist system itself and capitalism keeps enforcing neurosis as a way of maintaining normality.” Net als Foucault: psychiatrische stoornissen zijn altijd second to something else. Ik heb maar weinig gelezen hiervan maar wat leuk is is dat verlangen nooit ophoud omdat mensen werelden zijn! Bij neurose hoort vaak iets dwangmatigs, en ik vraag mij af of ik gewoonlijk gewoon stom ben, maar sinds een poos verzamel ik afval om het weg te gooien. Het is heel vervelend af en toe, maar kan het niet helemaal laten. Misschien zouden meer mensen het moeten doen. Maar in Engeland schrijft Thomas Moore in 1992 pervers: geconfronteerd met eigen angst en weerzin. Ik dacht aan het afval rapen, het ziet er namelijk ook helemaal niet uit (hoe ik het doe), en dat mensen eraan voorbij gaan en zeggen ‘Goed bezig!’ Ik vind mezelf van begin tot eind een snob. En tegelijkertijd doe ik ook gewoon maar iets omdat het kan.

In Nederland schrijft Gert Hekma: “Gewone mensen gingen denken dat ze in een inrichting thuishoorden” “Andere perverten lieten zich minder gelegen liggen aan de nieuwe ideologie en begonnen te experimenteren met seksuele variaties en verdedgiden soms zelfs hun verlangens en belangen, onder wie de mannen die in 1897 in Berlijn de allereeste beweging voor homorechten oprichtten.” De libertijnse moraal gaat voort met “perversies als fragmenten van seksueel plezier’, “seks met dieren is in ieder geval heel wat minder afschuwelijk dan de massale slachtpartijen voor de vleesindustrie.” “Zo kunnen homo’s in hun seksuele leven makkelijker uitingen claimen die in het dagelijks leven ongepast zijn, zoals verkrachting en onderdanigheid.”‘(Omdat de seksuele verschillen tussen mannen en vrouwen die er zijn ingehamerd niet op dezelfde manier seks ervaren). Zo zou de vrouw(?) de ‘actieve’ stimulus van de man nodig hebben om warm te worden, zij zou zelf dus niet warm (frigide) zijn. Of (mogen) zijn. Ik heb een keer een contactadvertentie tegengekomen maar zij woog 75kg! m.imp.man

Je bent niet thuis in een instelling. Je bent thuis onder mensen en daar hebben we in Nederland zo veel van! Ik blijf gewoon zitten. In de 5e klas. En gewoon omdat het kon. Zegt een kind vaak: ‘ik wil niet’? Ouder worden is een subject. En is het wel mogelijk? Wouter Kusters: “Wanneer continüieteit wegvalt, is alles afzonderlijk echter dan echt (hyperreël) maar alles bij elkaar juist onwerkelijk (hyporreël).” Als de werkelijk onecht of alsof –> ene of de andere manier ‘hoe je het bekijkt’ instabiel –> minder reël. Het lijkt heel echt, wanneer het onafhankelijk is hoe je erover denkt.

Deleuze en Guatarri: “Desire is not equal to lacking its object” “Desire engineers partial objects, flows and bodies.” Ik keek naar het plafond en vond de plafonnière vol met dode wespen, en had telkens de gedachte: it is that a wasp has got to be somewhere. Wespen zijn opruimers is mij geleerd. En als in een droom wist ik dat ze nergens anders tegelijkertijd ook konden zijn.

• Dat een auto me overvalt en meesleurt over de weg.

Een impuls voor wreedheid

‘Lao-Tzi concentreert zich op welke kracht er schuilt achter ogenschijnlijke zwakheid, en te ontdekken hoe verraderlijk het is om onderscheid tussen dingen te maken.’

Men gooit het kind in de lucht. ‘Nog een keer’. Deze herhaalde bewegingen zorgen voor (seksuele) opwinding. Later gerepresenteerd in het rijden van treinen en weer later omgetoverd tot het tegenovergestelde. Op deze manier zou men neurotisch kunnen worden door angst van het mechanisch schudden, schrijft Freud. Hij vraag zich af of beweging in itself seksuele verzadiging geeft, of dat het een gelegenheid van seksuele opwinding is.

Een continüum

Repressie, of zijn we repressed? Als er onderdrukking is, is er verzet, zelfs in een kapitalistische samenleving? Aandacht in dat moment van mechanische beweging bij het in de lucht gooien. Een beweging die de mechaniek van intercourse, op en neer. Maar ik ben ook niet blij met een dynamische, continue veranderende betekenissen op een conitinuüm als visie. Net zoiets als voetballen op een voetbaltafel waarbij je dan met kop als voet kunt schieten. Het excess zou in het spelen zitten met wonderlijke prestaties en ongelofelijke krachten! Het zou niet moeten kunnen. Maar we hebben het gezien! Het kan niet anders of God was daarbij. We zagen het allemaal! We juichen en klappen en slaan op trommels en soms een dovenapplaus? Maar natuurlijk! Een bovennatuurlijke prestatie. Het moment word herhaald, en we denken dat het zo zou moeten ontstaan. Christiano Ronaldo’s lijf is gescand en hij heeft de perfecte trap. Ze dragen zijn shirt en willen hem laten weten dat ze voor hem zijn. Ik ben ook zo. Op die momenten van bovennatuurlijke prestaties in het theater kan ik denken dat ik iets weet. En zit ik toch met die rottige dynamische meningen en flexibele grenzen.

Lao Tzi zegt hier namelijk dat we dan de weg kwijt zijn en onszelf hebben afgezonderd. In de Sji Tjing van Confucius staat:

Geen vogel, wouw of kartel vliegt zo hoog
en snel, dat hij de hemel kan bereiken;
geen steur, geen enkele andere vis
kan zo ver naar de donkere diepten wijken.

But to wonder for clouds of reason

In de tijd dat spoorwegen gebouwd werden in Amerika overwoog Emily Dickinson zich aan een boom vast te binden. Recent leeft een andere vrouw hoog in een bos om actie te voeren.
En de boeren met het jaren ’50 sentiment: “Geen boeren geen Brinta” hebben misschien ook geen zin in oorlog. Het bord ging gepaard met of geruite theedoeken of een boerensjaal. Zo’n rode met wit design. En ik sprak een vrouw die wel taarten verkoopt. 1,75 eerst, nu 2,20 per stuk.

When the sounds of summer reach over the canal on the right,
And the water ripples with every finger or toe,
My feet are firm to hid the ground,
And leave my thoughts on every show.

“Then Demeter makes sure that the piglets come within just trees,
And that they may get pristine old;
Come, come, find by find, and take us afresh
Till the mud flourishes our faces.”

“No, no let us take in the harvest now, for tomorrow shouts,
And we cannot do whatever;
Besides, our mouths disgrace gravity from now
And the skies are halfpast clever.”

“Well well, a waste to cessation till the light fades away,
And then touch each rosy cheek.”
The little ones leaped & shouted & looked
And all that was in the ground-full of clay.

Na William Blake – Nurse’s song

Het midden

Asperges met ham, gekookt ei, peterselie aardappelen en boter. Water en water en je tilt de tunnel op, en de machine. Ik heb wat servies naar de ruilwinkel gebracht. Bij de bushalte langs die vreselijke weg – er vliegt een school vogels over- een zwarte mevrouw met haar haren in een doek eet wat, staand naar de zon kijkend. Twee vrouwen met burka zitten op het bankje met een rollende tas. Moeten we zitten? Het is te koud om te zitten, de tegels zijn koud. Het is te druk om te zitten, Opzij. En dat zouden wij allemaal doen. Net als gemiddeld minder verdienen. Lachgas gaat heel snel, het duurt hoogstens enkele seconden. Heel snel zie je dan dat gedachtes wazig zijn. Ze zeggen ook dat als je dromen opschrijft dat je ze dan beter onthoud.

Tussen twee gangen door

Verplaatst het hele gezelschap naar onder het tafelblad. Ze zoeken de randen op onder het tafelkleed. Anderen pakken de poten. Ze staan allen helemaal rechtop. Het inademen van lange haren, korte haren en grijze wenkbrauwen gaat gepaard met gegiechel en sommige vrije handen. De lange gekleurde jurken en wijduitlopende maar strakke pantalons niemand heeft schoenen aan. Ze lopen de trap af. Sommige kinderen liggen op de tafel en zien overal de sterren. Ze weten ook naar waarnaar ze lopen. Naar Napels of naar Rome. Dan komen ze in een kamer waar de tafel tegen één muur moet staan. Daardoor zit een gedeelte op ieders schoot. De kinderen spelen cowboytje en indiaantje wiens geheimen ergens in zitten.

Functie

Je m’en fous!

Het verkrijgen van celluloid en bakeliet. Een bal van kurk en paardenhaar. Je m’en fous! En zij rent de racende paarden tegemoet. Voor het stemrecht voor vrouwen. Zou mijn eerste sms zijn; ‘hoi hoe is het met je?’ Mijn telefoon gaat soms dagen niet, maar mensen waren altijd al leuk. Kom, ga met me mee, naar daar in de heuvels en de velden, er is een houten opstapje en langs het bankje een pad waar Maria huist in een nis in de rots en de boswachter woonde, daar is ook een lantaarn. Het is bijna zonsondergang en wij gaan nog boodschappen doen.
In mijn oranje curdoroy jas met zakken zit mijn pinpas in een portemoneetje ik heb dan nog een samsung met antenne. Ik neem er geen oplader voor mee. Verschillende mp3 spelers met muziek waar ik niet voor betaal. Het internet kwam over als ‘niet serieus te nemen’, haalde vanalles doorelkaar. Wat ik zelfs als jongere wist. Een kastanjeblad, de stervormige, of een eikenblad met die leuke ronde hobbels, kon zomaar een cartoon zijn. Op bergschoenen struinen we over het zandpad, van de rand is nu een dorp zichtbaar. We praten en lachen en eten nootjes.
In Amsterdam winkelde ik meestal in één winkel, bij een Engelsman. Er stond fijne klassieke muziek op uit een stereo. Ik keek altijd naar kleren. Het zwempak waarvan hij zei: ‘met een witte badmuts erbij op zie je eruit als een pint of Guinnes’, dat heb ik nog steeds. Hij was er altijd, één keer was hij op zijn hoofd geslagen. Zijn stem is prachtig. Sommige T-splitsingen in de heuvels zijn om op te letten of je door het dal of door de heuvels wil. Een kleiner pad gaat meestel omhoog. We praten over familie en kijken elkaar aan, alsof ze niet bestaan! Maar we weten het wel dat ze in goede handen zijn. Ik stuur een mail: ‘gelukkig dat ze jullie hebben’. Waarom ik het in een mail schrijf… En ik huil vaak als ik de krant lees.
De shetlanders willen ook graag een stalletje. De witte schimmel heb ik al lang niet meer gezien. De boerenknollen hebben echt veel ruimte! Kijken in de verte. Soms staan er Lakenvelders bij, die erg probleemloos zouden zijn. We zien ze van boven, en de weg maakt een bocht waar we dan langs een begraafplaats komen, met het kerkje vlakbij. We passeren het van de zijkant. Binnen is er wat licht, staan er houten banken en zijn er vervallen muurschilderingen van Jezus die zijn kruis draagt. Bij het altaar zijn ook engelen. We knielen niet, kijken niet naar het weiwater, zitten gewoon eventjes. Het is beter om weer door te lopen en een café op te zoeken. Waar alles van hout is, met pindaschillen op de grond, de tafeltjes bijeen en de mensen over hun stoel naar de andere tafel hellen. Heen en weer. Ik zou het liefst ook roken, maar we zijn al mooi.
De mensen zeggen dat we de Chinese tuin moeten bezoeken. In onze slaapkamer die op de eerste verdieping is kijken we de omlaaglopende weg in en de rest van het dorp. In het nachtkastje ligt geen bijbel. Maar het is niet leeg. Er zit mooi gebloemd papier in, kastpapier. In de Chinese tuin vraag je me: wat ik doe, en ik weet niet wat ik moet zeggen. Uiteindelijk zeg ik dat ik leuke dingen doe ofzo. Ik stel mezelf voor dat ik typiste ben, gegevens invoeren, verwerken op kantooruren. Een man legt een stapel dossiers op mijn bureau en ik haal eruit wat op mijn opstel komt en klets af en toe met collega’s. Mannen en vrouwen. We praten dan over wie we mee in de auto willen nemen, waar we dan naar toe rijden, wat we dan als eerst willen eten, en welke gekken we langs de weg laten staan omdat ze tè bezig zijn met iets. Later als we het desbetreffende standbeeld tegenkomen zien we waarom. Ik praat erover met collega’s en dan kletsen we over sport en filmsterren. Mijn opstellen komen op tijd af, en ook mijn collega’s doen het goed. Er is een gezamenlijk moment om de maand af te sluiten en niemand is bezig met risico.
De Chinese tuin heeft een parade voor de tempel. Daar lopen we over. Vlak voor de tempel bedenk ik me dat niks hetzelfde is, waar ik dankbaar voor ben. Ik gooi mijn hoofd naar achteren en lach.

So much violence in this silence – Jewel

Oops! The man across
tilts his hands
to get crazy across

Desmond Dekker and the Acres
we’re all shameless
for another’s gloss

Isn’t in a candy wrap
a can or even a bottle
but you type the shuttle
and get paid, crap

the shit out a mandarin
a bed, for you, two, hiddin’
-and a dozen of oysters
just for you- Eartha Kitt

Next to this one he tucked
his coat with a bottle of toilet spray,
collecting trash needs seperation,
I was startled a classmate never went to sea.

But what she didn’t tell me
Tell me how to tie my shoelaces-mommy,
I can’t get over-my head yur-me,
“And you are not alone! remember it’s true”

Nina Hagen but what do we do?

https://www.youtube.com/watch?v=XAi3VTSdTxU&list=RDXAi3VTSdTxU&start_radio=1

And I have delusions of grandeur
When I find a pantyhose and a pee in a bottle
When the one next to me, is shown the deur
To not return – what about them?

And my friends log me of their phone
By reasons of sleur and do i moan?
It’s logical. That i can’t reach him.
By delusions of grandeur or narcissim even,
And i hope for him not the waste loan,
Next to abbo.

And my friends will get back to me,
like usually.
Ten streams and ten spirits i must
hesitate to talk about, just.

“I got manic.” I said. Forgive me if
it is delusional – sounds so good,
in English-. How i’d know?

Murdoch: Is geïnteresseerd in het feit dat een niet-overdacht leven deugdzaam kan zijn

Is betekenisgeving beklemming? Zo van, dat je weet dat je het doet en er naar handelt. Zo word er naar gekeken. Dat iemand gek kan worden van betekenisgeving. Maar Murdoch zegt: ‘Het beeld waarmee je over de moraal moet nadenken (…) is niet van kijken, maar het beeld van beweging. Om het goede voor te stellen. Zij zegt dat morele oordelen te vergelijken zijn met overtuigingen of bevelen of regels.

“Het spel van de geest dat niet wordt uitgedrukt in hoorbare taal of zichtbaar handelen, is even werkelijk als een schaduwspel. Maar elke beschrijving ervan is afgeleid van de beschrijving van de natuurlijke uitdrukking in spraak en handelen.”

Murdoch

Ik kwam erachter dat ethiek niet perse juist is. Maar dat ethiek verandèrend is. Wat geloof ik dan wat ik denk te weten? Het is dus dat wij in de wereld groeien. Allemaal. Liefde is een centraal verteweten in de moraal. Ik vul dit aan met wat ik haal uit Standplaats Istanbul over Islamitische liefdadigheid. Mijn interpretatie is; wat en past en mogelijk en opgepikt. Ik heb dat gedaan omdat het ook past bij Murdoch’s idee van kijken naar beweging. Ze praatten daar over etablissementen (het gewilde kunnen neerzetten). Dus ook voor je gedachten, Handel met liefde / Handel volmaakt.

Waren er veel auto’s in Aleppo? Vroeg ik. Ja, en je stapt zo in een taxi, taxibus of tram. Er komen mensen uit Turkije, Rusland, overal. “Ik spreek Kurdisch, Turks, Arabisch, begrijp Farsi, Nederlands.” Iedere dag tot 13:00 naar school en dan werken in de stad. Vanaf 6 jaar in de schoenen, dan de bouw. Nee nee kan werken.

De bakker om 5 uur in de ochtend

Waar de lucht zuiver is, de stoelen warm en de wegen nat van de sneeuw. Blaas me over de bergen, en mijd de tunnels om hen te verblijden. Wat wij wijdden gaat u aan en mij. Waar ik een foccacia neem met olijf, haar drijf, het is raar, wat heeft sekse met feminisme te maken? Zij benadrukt een “sterkere” positie. Maar ten op zichte van wat? En voor wat? ‘Daar waar het mis is’ als in gewelddadige situaties of ook haar hoop dat transities “lukken”, en dat niet iedereen die dat wil zomaar antwoord krijgt.

Als kind verzamelde ik slakkenhuisjes, hele kleine en soms torentjes. De winkels hadden neon alles neon, zwempakken en luchtmatrassen. Op de pleinen vlogen de elastieken lichtdingetjes in de lucht en kinderen met lichtjeszolen.

Het bloem word uitgestrooid, voor het ene brood na het andere. Je denkt dan laat ik deze lallen binnen? Die dronken middelbare scholieren? Of laten zitten op het voetbalveld? Je denkt dan zij zitten in de auto. Met drugs? Met sekswerk? Contant geld. Lira’s met tonnen. Ik sta bij de snickers maar heb maar tijd om er eentje maar weg te leggen. Ik leer van Chinezen en van hem zo vroeg in de ochtend, met een petfles van wat en een broodje van iets. Als mijn collega’s komen en de toto’s over de toonbank vliegen denk ik, om 6 uur in de ochtend zo leeg en zo licht.

Oorlog is # spelletje van vroeger

Foto Elagabalus and Slave, Ancient Roman Empire: Foto Sabine Joosten.

Elagabalus, mogelijk transgender, stond bekend als uitbundige en excentrieke keizer die orgies en banquets gaf waarbij hij ook nog vanalles gaf. Het idee alles kan, ik doe wat ik wil. De twee vrouwelijke figuren op de achtergrond hebben een eigen tas en een winkeltas. Ze staan min of meer op één lijn. Het standbeeld heeft niks. Haar zwarte kleur zonder wil, in de zakken niks verstopt. Ziet het er anders uit? Het mes? Het mes hangt boven ons hoofd, onze allerhoofd, het mes; wij vinden niet dat alles kan, daar zit het geluk. Het mes boven ons allerhoofd waarbij het standbeeld leeft en met kabouter butt-plug de boel verduistert en de spiegel van Rotterdam (het station) als nacht van Jules Deelder dat we het niet hebben gezien.

De ggz patiënt confronteerde de politie met een mes. Daarop is hij doodgeschoten. Is er blijk van een aanval? Misschien was hij aan het koken. Een vol hoofd is soms reden tot bezinning van zowel dag als nacht. Geweld uit zich meestal op zichzelf, en met een context waarbij we verschillen van elkaar. In gekte kunnen dingen een ander aangezicht krijgen. Tegelijkertijd blijft veel gelijk met anderen. Ik denk hierbij aan ons vermogen ons lichaam uit te dagen zoals bij het circus. En daarmee ons blikveld. Ook in een rolstoel kun je rollen (met ruimte) en eens achteruit kijken! Het lichaam uitdagen doen veel mensen ook met dag en nacht. En dat is gek te noemen. We nemen hier denk ik veel tot ons, van sport tot eten. Maar als je met je ogen dicht een plakbandje door moet knippen raken we al in de stress.

Al eens eerder gedacht:

Wanneer je invloed hebt, zoals bijvoorbeeld een koningin (Wilhelmina) is het heel logisch om het land te verlaten en het statement ongeveer te maken, zonder mij geen oorlog!
Ik ga weg omdat het oorlog is. En dat kan niet! Nu: 12 oktober 2025

Uit notitie: de kar word bewerkt door het land en andersom. In het water is dit niet zo merkelijk. Wat doen we met het water? Het graan en het kalf (lam: bewerken van onze schuld) alles is van mij. Ik denk ook aan het rijk der doden (als geesten op het water).